روز ملی سینما

 

امروز در تقویم روز ملی سینما نوشته شده.

با خودم فکر می کنم: چه چیز باعث شده روزی را به این نام، اختصاص دهند؟

سینما که پدیده ای وارداتی است، حتماً جایی به مرحله بومی سازی رسیده که می شود از آنجا به بعد سینما را ملی بدانیم.

اما هر چه نگاه می کنم درنمی یابم که کدامیک از ارکان سینمای ایران بومی است؟ فرم؟ ابزار و تکنولوژی؟ محتوا؟ سبک؟....

آنچه هست که همه همچنان سعی در تزریق قدرت نرم مبدأ خود را دارد.

در فرم هر چه خارجی تر، هالیوودی تر، بهتر و اساساً یکی از دعواهای اصلی همین است که فیلم ها کیفیت در آن حد ندارند! خودمان هم که چیزی ابداع نکرده و به سینما نیافزوده ایم.

ادوات نیز که ظاهراً یکسره از همان طرف می آید.

محتوا هم که هر چه غربزده تر و شبه روشنفکرتر، گرامی تر!‌ هنوز گفتمان ایرانی اسلامی حکم حرکت خلاف جریان دارد!

سبکی هم جز تقلید به چشم ما نمی آید.

کجا باید یافت این سینمای ملی را؟

چند فیلم از این سینما را می توان مقابل دید نوجوانان و جوانان گذاشت و گفت: ایرانی بودنت را در این فیلم ببین؟

چند فیلم از این سینما را می توان به جهانیان نشان داد و گفت: ایرانی بودنمان را از این فیلم بشناسید؟

نه در مصرف داخلی خودکفائیم و نه به مرحله صادرات رسیده ایم!

تصویر و نور و صدا و دکوپاژ.... فیلم های ایرانی کدامیک امضای ایرانی دارند؟

کدامیک از شخصیت های ساخته شده در این سینمای داستانی، حکایتگر انسان ایرانی است؟ ویژگی ها، خلق و خو، منش، اثرگذاری، تصمیم گیری، کنش و واکنش و... کدامیک از شخصیت های ماندگار سینمای ایران آیینه ی تمام نمای مرد و زن ایرانی است؟

چگونه باور کنم روز ملی سینما را؟!

 

 

پ ن : نمی شود تلاش هایی را که در این زمینه بوده انکار کرد، مثل برخی فیلم های شاخص ژانر دفاع مقدس؛ که اساساً تولد یافته در سرزمین ماست و فیلم های شاخص آن بومی ترین فیلم های ایرانی است؛ یا مثلاً برخی تلاش های مرحوم علی حاتمی برای ایرانی کردن تکنیک؛ اما مسأله این است که این تلاش ها به عمومیت نرسیده و آنقدر محدود و معدود است که نمی توان بر اساس آنها حکمی کلی صادر کرد.

 

/ 1 نظر / 18 بازدید
solaha

سلام عزیز خداقوت واقعا مطالب مفید و خواندنی رو در وبلاگتون قرار دادید خدا بهتون توفیق روز افزون عنایت کنه